فوران اندیشه

واسه ی دلتنـــگی هــر روزم،مثل یــــه نــوازشی زیبایی دو قــــدم از مـــن که دوری،دور مـن پــر میشه از تنهایی نمیخــوام حتی یــه ثانیه ازم،خستـه باشی که دلـــم میگیرهبخـــــدا وقتی تو دلگیری ازم،زنـــده بودن از توو یادم میره تو برام عین نفس می مـونی،پیش مـن بـاش که دلم وا میشه رو به روم میشینی و اینجوری،تازه دنیــــام شکل دنیا میشه قلب مــــن عاشق تر از بارونه،خود بـــارونم اینو میـــدونه پیش من هستی و بعدش میری،عطرت اما تو هوا می مــونه نمیخوام حتی یـــه ثانیه ازم،خستـه باشی که دلـــم میگیرهبخدا وقتی تو دلگیری ازم،زنده بودن از تو یــــادم میره + نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۴ ساعت 22:7 توسط س.آرش ایرانی  |  بخوانید...

به خداحافظی تلخ تو سوگند نشدکه تو رفتی و دلم ثانیهای بند نشدلب تو میوه ممنوع ولی لبهایمهر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشدبا چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهرهیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشدهر کسی در دل من جای خودش را داردجانشین تو در این سینه خداوند نشدخواستند از تو بگویند شبی شاعرهاعاقبت با قلم شرم نوشتند : نشد! ((فاضل نظری)) + نوشته شده در یکشنبه...

چشمهای تو چه زیباست خدا رحم کندماه هم محو تماشاست خدا رحم کندروی دیوار بلند دل بیایمانمسایهی وسوسه پیداست خدا رحم کندجای مهتاب به آن چشم نگاهی بکنیدماه مجنون شده لیلاست خدا رحم کندشانهام خم شده از بار گناه و تردیددوزخ عشق همین جاست خدا رحم کندننگ بر نام اگر از تو مرا دور کندعصر من عصر زلیخاست خدا رحم کندجای منع من دیوانه کمی فکر کنیدموج دیوانهی دریاست خدا رحم کند ...

بیست سال و یا شاید سی سال دیگر... با دخترم از کنارت رد می شوم تو را نمیشناسم... من را نمیشناسی... به چشمم آشنا میآیی دخترم را صدا میزنم... و تو برمیگردی + نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم مهر ۱۳۹۵ ساعت 22:7 توسط س.آرش ایرانی | ...

چونی بی من؟ ای همدم روزگار چونی بی من؟ای مونس و غمگسار چونی بی من؟من با رخ چون خزان زردم بی توتو با رخ چون بهار چونی بی من؟ای زندگی تن و توانم همه توجانی و دلی ای دل و جانم همه توتو هستی من شدی از آنی همه منمن نیست شدم در تو از آنم همه توای همدم روزگار چونی بی من؟ای مونس و غمگسار چونی بی من؟من با رخ چون خزان دردم بی توتو با رخ چون بهار چونی بی من؟ یکشنبه بیست و ششم دی ۱۳۹۵ | ...

...

...

"آدمی را می توان شناخت" از کتابهایی که می خواند و دوستانی که دارد و ستایش هایی که می کند و لباسهایش و سلیقه هایش و از آنچه خوش نمی دارد و از داستانهایی که نقل می کند و از طرز راه رفتنش و حرکات چشمهایش و ظاهر خانه اش و اتاقش؛ زیرا هیچ چیز بر روی زمین مستقل و مجرد نیست، بلکه همۀ چیزها تا بی نهایت با هم پیوند و تاثیر و تاثّر دارند.“A Man is Known…” A man is known by the books he reads by the company he keeps by the praise he gives by his dress, by his tastes by his distastes by the stories he tells by his gait by the motion of his eye by the look of his house, of his chamber for nothing on earth is solitary but everything hath affinities infinite… R.W.Emerson نوشته رالف والدو امرسن ترجمه حسین ...